Justyna Steczkowska

Zresztą oceńcie sami.

W bieżącym roku do debiutantów na polskim rynku zaliczyć trzeba amerykańską firmę ubezpieczeniową Liberty Direct która rozpoczyna właśnie teraz walkę o klientów w zakresie ubezpieczeń komunikacyjnych.

Siatka Mesh reklamująca Libert Direct zawisła na budynku warszawskiej Riviery, zaś kilka mniejszych bannerów można zauważyć także w innych punktach miasta, m.in. u zbiegu ulic Świętokrzyskiej i Jana Pawła II oraz na placu Konstytucji.

O zmasowanym charakterze “ataku” możemy się przekonać obserwując kilkunaście innych lokalizacji w stolicy, a także śledząc pojawiające się reklamówki telewizyjne z udziałem znawcy problematyki USA - Mariusza “Mix” Max Kolonko.

Na ocenę skuteczności całej kampanii
reklamowej przyjdzie nam pewnie trochę poczekać, ale już na pierwszy “rzut oka” widać że ciężko będzie nowej firmie skutecznie wykroić dla siebie kawałek ubezpieczeniowego tortu. Cóż w walce o klienta trzeba czasem ponieść ogromne koszty w sytuacji kiedy na rynku ma się tak dużą konkurencję.

W związku z hucznymi obchodami 10-lecia istnienia stacji telewizyjnej TVN, pojawiły się wielkoformatowe billboardy mające upamiętnić ten fakt. Chyba największy z nich zawisł na byłym biurowcu Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (KC PZPR) przy zbiegu ulic Nowy Świat i Aleje Jerozolimskie w Warsawie.

Długość budynku wynosi ok. 90 metrów, a wysokość reklamy ok. 15 metrów. Jak łatwo policzyć sumaryczna wielkość zadrukowanej powierzchni oscyluje w granicach 2700 metrów kwadratowych.
Całość składa się z kilkudziesięciu 5-cio metrowych brytów. Ten wielkoformatowy wydruk wykonany został na siatce MESH przy użyciu farb solwentowych.

1) W jakiej rozdzielczości przygotowywać prace ?

Rozdzielczość grafik uzależniona jest przede wszystkim od docelowego formatu pracy oraz od wykorzystanej techniki drukarskiej i rodzaju materiału.
Baner o powierzni 150-200 m2, który chcemy wydrukować na siatce MESH przy użyciu solventu twardego wystarczy przygotować w skali 1:1 w rozdzielczości maksimum 40 dpi, natomiast małe prace np. 1m x 1m wymagające preecyzyjnej technologii tzw. solventu miękkiego lub INK JET trzeba przygotowć w rozdzielczości pomiędzy 150 a 300 dpi (oczywiście w skali 1:1).

2) W jakich formatach można przygotowywać prace ?

Najczęściej wykorzystywana jest przestrzeń barwna zdefiniowana wg. standardu CMYK - 32 bitowy (8 bitów na kanał).
Zaleca się usunięcie masek, warstw i kanałów i spłaszczenie (flat).
Rozszerzenia plików to: tif, psd, eps, jpg, ai, pdf. Mapa bitowa daje stuprocentową pewność poprawnego przenoszenia grafik. Jeśli prace wykorzystują paletę kolorów PANTONE należy przełożyć kolory na skalę CMYK zgodnie ze wzornikiem Panton.
Aby uzyskać pełną czerń należy czarny kolor zrobić jako składowy:
C 70%, M 60%, Y 50%, K 100%.

Wskazane jest również wykonanie i dostarczenie do drukarni, wydruku próbnego z pliku - MatchPrint, Cromalin lub inny. Jeśli nie dysponujemy takim wydrukiem należy przedstawić zalecany wzornik kolorów. Ma to duże znaczenie szczególnie w sytuacji gdy na drukowanych pracach znajdą się np. logo firmy czy znaki towarowe, które wymagają idealnego odwzorowania kolorów.

3) Jakiej wielkości wydruk można zamówić ?

W obecnej chwili nie ma w zasadzie żadnych ograniczeń jeśli chodzi o wielkość wydruku. Specjalistyczna drukarnia wielkoformatowa dysponująca odpowiednim sprzętem drukarskim jest w stanie w krótkim czasie przygotować zlecenie o powierzchni nawet kilku tysięcy metrów kwadratowych. Mówiąc “odpowiedni sprzęt” mam na myśli np. maszyny drukarskie umożliwiające druk na brytach o szerokości 5-ciu metrów, bez względu na rodzaj nośnika (siatka MESH, backlit, fronlit).

Frontlit stosowany jest w chwili obecnej głównie jako podłoże dla solwentowych wydruków wielkoformatowych które charakteryzują się dużą trwałością.

Sam Frontlit występuje w wielu rodzajach różniących się gramaturą czyli ciężarem jednego metra kwadratowego materiału. Największy wpływ na tę wartość ma grubość. W zależności od rodzaju metr kwadratowy tego nośnika może ważyć od 300 do 600 gramów.
Drugą cechą wyróżniającą rodzaje Fronlit’u jest sposób wykończenia powierzchni służącej do drukowania, która wykonana może być z połyskiem lub jako matowa.

W przekroju poprzecznym Frontlit składa się z warstwy nośnej, której podstawą jest tkanina poliestrowa o możliwie gęstym splocie (wielkość splotu tkaniny decyduje o gładkości całego materiału). Całość tkaniny powleczona jest PCV (grubość warstwy PCV ma również wpływ na ciężar materiału oraz dodatkowo może decydować o łatwości wykonywania zgrzewów podczas łączenia brytów oraz o ich trwałości). Dodatkowo strona Frontlit’u przeznaczona do wykonania nadruku pokryta jest specjalną substancją ułatwiającą wchłanianie i wysychanie atramentu.
Materiał może być łączony termicznie poprzez zgrzewanie specjalnymi zgrzewarkami lub metodą wysokich częstotliwości. Termicznie wykonane zgrzewy stanowią dodatkowe wzmocnienie całej powierzchni reklamy, ponieważ wykazują większą odporność mechaniczną niż reszta materiału.
Zastosowanie Frontlitu jako nośnika reklam jest bardzo szerokie. Od typowych bannerów poprzez realizacje umieszczane na ścianach budynków które nie posiadają okien aż do wykorzystania np. w teatrach jako fragmentów scenografii.
Ponieważ Fronlit jest materiałem nie przepuszczającym powietrza przy bardzo dużych powierzchniach reklmowych isnieje ryzyko wystąpienia efektu “żagla” i uszodzenia nośnika, dlatego nie zaleca się stosowania tego materiału dla reklam których powierzchania całkowita przekracza 100 metrów kwadratowych.

Aplikowanie folii One Way Vision różni się dość znacznie od metod używanych w przypadku zwykłych folii.
W zasadzie isnieją dwa podstawowe błędy popełniane przez naklejających.
Pierwszy to próba klejenia tego rodzaju folii “na mokro”, drugi to przyklejanie folii z której nie całkowicie odparował rozpuszczalik farby drukarskiej (solvent).

Pamiętajcie !!!
1. Ze względu na słabszy klej nigdy nie kleimy folii One Way Vision przy użyciu wody, która może spowodować rozpuszczenie i usunięcie kleju.
2. Folię One Way Vision przed klejeniem “leżakujemy” ok. 48-72 godziny, ma to na celu całkowite odparowanie solventu. Nigdy nie kleimy folii prosto z maszyny.

Krótki przepis aplikowania folii One Way Vision:

Gdy folia jest już odparowana (zleżakowana), odtłuszczamy podkład (np. przy pomocy alkoholu izopropylowego) i możemy przystępowac do klejenia. Delikatnie naklejamy na folię One Way Vision - folię transferową lub papier transferowy i całość przenosimy na powierzchnię aplikowaną. Następnie oddzielamy transfer od powerzchni folii przeklejanej.
Robimy to bardzo dekikatne, zwracając uwagę, aby nie zerwać transferu razem z folią OWV.
Mając folię zaaplikowaną na podkład, rozpoczynamy dogrzewanie na szybie (przy użyciu np. suszarki do włosów), delikatnie dociskamy miejsca które się podnoszą.

W związku z premierą nowego serialu kryminalnego “Odwróceni” na jednej z warszawskich ulic pojawiła się reklama wielkoformatowa promująca ten serial.
Jak widać na załączonym obrazku reklama ma naprawdę gigantyczne rozmiary (długość tego budynku to ok. 150m, a wysokość grubo ponad 20m).
Dla porównania po prawej stronie widać typową reklamę bilboardową.

Rozdzielczość wydruku wartość wyrażana jest w dpi (od angielskiego: Dots Per Inch – punkty na cal), oznaczająca gęstość rozmieszczenia kropel, jakie może drukarka ulokować na długości i szerokości powierzchni podłoża.
Przykład: 1200×2400 dpi – czyli maksymalnie 1200 kropli na cal w linii przesuwu głowicy i 2400 w linii prostopadłej do ruchu głowicy, oznaczające rozdzielczość skokowego przesuwu podłoża. Oczywiście w przypadku druku wielkoformatowego rozdzielczość może być odpowiednio niższa. Przyjmuje się że 300-400 dpi jest rozdzielczością wystarczającą do uzyskania bardzo dobrych rezultatów.
Reklamy wielkoformatowe z reguły mają rozmiary rzędu kilkuset czy kilku tysięcy metrów kwadratowych i z tej racji oglądane powinny być z odpowiednio dużej odległości. W innym przypadku mielibyśmy do czynienia z sytuacją podobną do tej gdy miłośnik malarstwa ogląda dzieła impresjonistów przy pomocy szkła powiększającego.

Dziś trudno wyobrazić sobie sytuację w której reklama wielkoformatowa ( a w zasadzie to już chyba reklama megaformatowa) o rozmiarach 3000m2 powstaje przy użyciu starych ploterów solwenowych, które mogły zadrukować bryt o szerokości 1,5 czy 2 metów.